یک پرامپت خوب با نقشدادن نمایشی شروع نمیشود؛ با توضیح مسئله شروع میشود. بگویید چه چیزی دارید، چه چیزی میخواهید و خروجی کجا استفاده میشود. اگر محدودیت لحن، طول، زبان یا فرمت دارید همان ابتدا ذکر کنید.
نمونه خوب بسیار مؤثر است. یک ورودی و خروجی کوتاه نشان دهید تا ساختار مورد انتظار روشن شود. سپس معیار پذیرش را اضافه کنید: چه نکاتی حتماً باشد، چه چیزهایی حذف شود و اگر اطلاعات کافی نبود ابزار باید چه سؤالی بپرسد.
در پایان، خروجی را یکباره نهایی نکنید. ابتدا طرح کلی بگیرید، بخشهای ضعیف را مشخص کنید و بعد بازنویسی هدفمند بخواهید. این روند هم کنترل بیشتری میدهد و هم از تولید متنهای کلی و شبیه به هم جلوگیری میکند.
